το μπλε ταιριαζει με το πρασινο/

Έχει αρχίσει και μου αρέσει το πράσινο.Που πάντα το μισούσα.Επειδή πράσινος είσαι εσύ,και το δωμάτιό σου
και μοιάζετε.Επίσης έχω αρχίσει και κάθομαι στο τρένο με τη φορά της διαδρομής.Εγώ που πάντα τα έκανα
ανάποδα.Γιατί θυμάμαι οτι σου είχε φανεί παράξενο όταν είχα καθίσει έτσι.
Μου αρέσουν τα χέρια σου,οι πλάτες σου,το στόμα σου,το σχήμα του κεφαλιού σου,τα αυτιά σου.
Ο τρόπος που χαμογελάς όταν με ξαναβλέπεις μετά από "καιρό".
Και το πόσο μοιάζουμε.
Προχθές σε έδιωξα απ'το κρεβάτι επειδή σου είπα οτι "πνιγόμουνα".Έφυγες.Την επόμενη μέρα δε μου μιλούσες
και δε με χαιρέτησες καν.Αργότερα το βράδυ όμως μου έστειλες μήνυμα.Σου απολογήθηκα πριν λίγο.Παραδέχτηκα
το λάθος μου.Σου είπα οτι φοβάμαι.Και συ.Και οτι κατάλαβες πόσο με θες.Και πως ένιωθες λες και ήσουν άρρωστος.
Δεν θέλω να σου πω το πόσο σε σκέφτομαι όλη μέρα κάθε μέρα.Ή το πόσο μιλάω για σένα και όχι πια για μένα.
Και συ νόμισες πως με έχασες.Μα πώς?Πώς μπορώ να στα δείξω όλα αυτά όταν φοβάμαι ακόμα και τη σκιά μου?
Και προσπαθώ,αλήθεια.Θέλω..
Σε θέλω.